Advies, training en actie op de werkvloer van het MKB

Spookje

Ken je dat?

Jullie zitten middenin een goed gesprek over opdrachten die jullie hebben gedaan en er komen zelfs wat privézaken aan bod. Je vindt het prettig als je zo’n klik met iemand hebt dat je ook verteld over en luistert naar privéaangelegenheden. Je hebt vaker een klik met iemand, maar dan gaat het vooral over jullie professionele connectie.

Tijdens het tweede kopje koffie verschijnt er een spookje in haar neus. Terwijl je eerst naar haar ogen keek en lette op haar lichaamshouding (open, dus jij ook) trekt je blik steeds naar het spookje. Het is een grote. Het is eentje die bijna loskomt. Je let amper meer op haar woorden en als je dan zelf weer wat zegt kijk je naar je kopje en speel je met het lepeltje. Waar zal het spookje zo heen vliegen? Zal het op de hand komen die je straks weer zal vastpakken? Of misschien blaast ze het zo jou kant op. Je voelt dat je, ondanks het leuke gesprek, het niet kunt máken om er wat van te zeggen. Ze zal zich dan vast generen. Je besluit dat pas te doen voor ze de deur uitstapt. Dan hoeft een ander er in ieder geval niet mee geconfronteerd te worden.

Terwijl zij weer aan het woord is schuift haar hand (gelukkig de linker) langs haar neus. Het spookje valt op tafel. Je volgt het. Ze praat geanimeerd verder en je kunt weer naar haar ogen kijken. Dan trekt je blik weer naar de tafel. Het ligt er nog. Als je zou blazen is het weg, maar je bedenkt op tijd hoe dat eruit zou zien. Iemand die ineens op de tafel blaast. Leg dat maar eens uit.

Als ze later de deur van de lunchroom uitstapt is het eerste wat je doet…het spookje van tafel blazen. Al is het nu weg, je zult het nooit vergeten.

Je vraagt je af hoe het gesprek gegaan zou zijn als je wél wat had gezegd. Misschien had ze met een zakdoekje haar neus schoongemaakt en gewoon doorgekletst. En had jij niet voor altijd het spookje voor je gezien. 

E-mailen
Bellen
Info
LinkedIn