Ik kom regelmatig posts tegen waarin weerstand wordt uitgesproken tegen protocollen en procedures. We leggen te veel vast. We maken overal regels voor. Mensen denken niet meer zelf na. We moeten veel meer met elkaar in gesprek. Met dat laatste ben ik het helemaal eens. En mensen moeten vooral blijven nadenken. Maar ik ben het niet eens met het idee dat protocollen en procedures dat in de weg staan. Een poster triggert. Een protocol legt uit. Een procedure legt afspraken en kaders vast. En die afspraken hebben we nodig. Want hoe ziet een organisatie eruit zonder protocollen, procedures, gedragscode of zelfs vertrouwenspersoon? Hoe weet je wat wel en niet oké is? Wat spreken we met elkaar af? Waar liggen de grenzen? Wat doe je als er iets gebeurt? Wie doet dan wat? En waar kun je terecht als je er samen niet uitkomt? Natuurlijk kun je daar iedere keer opnieuw het gesprek over voeren. Maar waarom zou je? Tijd is belangrijker dan ooit. En als afspraken niet zijn vastgelegd, kun je over dez

Hoe kan het toch dat ik veel meer tijd kwijt ben aan het updaten van mijn eigen website dan dat ik safety pagina's maak voor een klant? Even voor de duidelijkheid, ik ben geen websitebouwer. Toen ik begon als ondernemer, had ik net ontslag genomen en niet heel veel te besteden. Door corona (perfect timing...) had ik wel heel veel tijd. Dus heb ik zelf mijn NRdoet website gebouwd. En in de loop der jaren aangevuld-opgeschoond-aangevuld-opgeschoond... Maar goed, als ik tijd neem om te 'freubelen' aan mijn website, vliegt de tijd. Ik vergeet dan om te eten en andere toch wel essentiële dingen te doen, tot mijn hond me komt halen. Voor een opdrachtgever heb ik een paar uitgebreide safety-pagina's gemaakt. Met info, vraag & antwoord, uploads, formulieren voor nieuwe medewerkers. Dan werk ik gewoon sneller, ook al is de webomgeving anders. Zou mijn eigen tijd, ergens in mijn onderbewuste, minder belangrijk zijn dan mijn tijd voor een klant? Volgens mij moet ik hier eens goed over nadenken di

Als jij een prachtig kantoor of pand ontwerpt of laat ontwerpen, weet dan dat een kantoortuin ervaren kan worden als een werkschuur. Echt, voor veel mensen voelt dat zo. Geluid dat blijft hangen. Telefoongesprekken van anderen. Deuren die steeds open en dicht gaan. Geen plek om even rustig te denken of te herstellen. Niet iedereen functioneert goed in die openheid. Sterker nog, ik ken niemand die blij is in een kantoortuin. Over flexplekken nog maar te zwijgen. In een afgesloten kantoor zijn minder prikkels, minder afleiding, meer concentratie. Meer werkgeluk en dus betere prestaties. Wist je dat grote ramen niet alleen maar mooi zijn, maar ook negatieve impact kunnen hebben? Ze kunnen enorm afleiden. Reflectie in beeldschermen, overleggen waarbij mensen steeds naar buiten kijken. Zonlicht in de ogen. En dan nog het effect op de schoonmakers. Ramen van plafond tot aan de vloer betekenen risico's, fysieke belasting en tijdsdruk. Rekken, strekken, herhalen. Vaak met de verkeerde hulpmidd

Tegenwoordig kijk ik een spannende film met mijn handen voor mijn ogen en tussen mijn vingers door. Soms spoel ik zelfs een stukje door. En hoewel ik vantevoren vaak al weet dat er iets gaat gebeuren, schrik ik toch. Elke keer weer en het wordt steeds erger. Zo erg dat ik het eigenlijk niet meer leuk vind om te kijken. Ook niet naar actiefilms trouwens, want daar zitten die schrikmomenten ook in. Die suspense en schrikmomenten zijn er ook op de werkvloer, want daar gebeurt precies hetzelfde. Op de werkvloer doe ik dan niet mijn handen voor de ogen en een stukje doorspoelen werkt niet. Maar helaas doen veel mensen dat wel. Die kijken weg en heel misschien kijken ze stiekem tussen de vingers door. Alleen is er op de werkvloer geen dreigende muziek die aanzwelt en duidelijk maakt dat er écht wat gaat gebeuren. Dat moeten wij als veiligheidskundigen doen. Als veiligheidskundige hoor ik die dreigende Jaws muziek wel, in mijn hoofd dan. Ik zie niet alleen wat er op dat moment gebeurt, ik zie

De beste ideeën krijg je onder de douche en de beste gesprekken heb je bij het koffieapparaat Nu douche ik liever alleen. En elkaar spontaan treffen bij het koffieapparaat zit er ook niet altijd in. Maar een goed gesprek kan gelukkig ook gewoon online. Lijkt het je leuk om een keer kennis te maken? Stuur me dan gerust een berichtje. Lijkt me leuk! Heb je een idee, een vraag of loop je ergens op vast? Leg het op de digitale tafel. Wie weet bedenken we samen een mooie oplossing die bij jou past. Waar je daarna onder de douche nog eens over na kunt denken of bij het koffieapparaat met je collega’s kunt bespreken. Gewoon vrijblijvend en gratis.

Maakt het uit waaróm een organisatie een interim veiligheidskundige inzet? Op papier niet. Het doel is immers hetzelfde, een veilige werkvloer. Toch? De één wil geen gedoe met de Nederlandse Arbeidsinspectie, de ander wil dat het werk doorgaat, een leidinggevende wil zijn team beschermen en een medewerker wil gewoon prettig werken en gezond naar huis. Verschillende motivaties en dus ook verschillende opdrachten waar een veiligheidskundige op richt. De één kijkt vooral naar regels en systemen, de ander naar productie of kosten en weer een ander naar de mensen. Als veiligheidskundige beweeg je daar steeds tu ssen en richt je je op de werkplek, de middelen, de omgeving en het gedrag. Een flinke klus met hopelijk het gewenste resultaat. Er komen geen boetes, de productie draait door, de omgeving is veilig(er) en de mensen gaan gezond haar huis. Maar veilig werken betekent nog niet dat mensen met plezier werken. Blije mensen maken namelijk het verschil. Ze verzuimen minder, zijn meer betrok